عدم صحت کافی نمایه ی توده ی بدنی در بررسی خطر چاقی و مرگ ومیر

پارادوکس چاقی و مرگ ومیر نشان می دهد که نیاز فوری به تصحیح اندازه های متابولیکی وجود دارد.

 محققین دانشکده ی داروسازی Perelmanخاطر نشان میکنند که نمایه ی توده ی بدنی یا BMIکه بر اساس وزن و قد محاسبه می شود صحت و دقت کافی برای نشان دادن محتوای چربی بدن را ندارد و نمی توان از آن بعنوان یک فاکتور حیاتی درمورد سلامت  یا مرگ و میر همانند  توزیع چربی، نسبت کسر ماهیچه به چربی و جنسیت یا اختلالات  نژادی  در ترکیب بدن استفاده نمود.

چاقی موجب مستعد شدن افراد به دیابت ، بیماری قلبی، آپنه ی خواب، سرطان و سایر  بیماریها می شود. اگر چه مطالعات قبلی نشان دهنده ی افزایش مرگ و میر در میان  افراد چاق بود اما تحقیقات اخیر پیشنهاد می کند که چاقی ازمرگ بدلیل همه ی عوامل از جمله  بیماریهای مزمن مانند دیابت ، ایست قلبی و سکته، فرد را محافظت می کند.

بنابراین این  پارادوکس چاقی و مرگ ومیر و فواید پیشنهاد شده درمورد چاقی موجب ایجاد بحث های زیادی در این زمینه شده است.

دراین تحقیق آینده نگر که نتایج آن در مجله ی Scienceمنتشر گردید پرفسور Ahimaمدیر انستیتو دیابت ، چاقی ومتابولیسم همراه با پرفسور Lazarبه بررسی چالش های مطالعات انجام شده بر سلامت وخطر مرگ و میر به دلیل چاقی پرداختند.

پرفسور Ahimaمی گوید: به ابزارهای صحیح، عملی و قابل دسترس برای اندازه گیری چربی و ماهیچه های اسکلتی و بیومارکرهایی که بتوانند خطرات بیماریها و مرگ و میر را بهتر پیش بینی کنند نیاز فوری وجود دارد.

پیشرفت در بهبود اندازه گیری چاقی و فاکتورهای مرتبط با آن می تواند در تعیین وزن اپتیمم برای افراد موثرباشد. با در نظر گرفتن فاکتورهایی نظیرسن، جنسیت ، ژنتیک ، تناسب اندام و بیماریهایی که فرد به آن مبتلا می باشد و همچنین مارکرهای خونی جدید و پارامترهای متابولیکی که با چاقی  تغییر می کنند می توان به این  پیشرفت دست یافت. اعداد بالا درBMIنشان دهنده ی چاقی است که قویاً با افزایش خطر ابتلا به دیابت، بیماریهای قلبی عروقی، سرطان وسایر بیماریهای مزمن که منجر به افزایش مرگ و میر می شوند مرتبط است.

با این وجود مطالعات نشان داده است که برخی افراد با BMIچاق  دارای پروفایل متابولیکی خوبی هستند وخطر بیماریهای قلبی عروقی در آنها کاهش یافته است، در حالیکه گروهی از افراد دارای BMIنرمال از نظر متابولیکی پروفایل ناسالمی دارند و خطر مرگ ومیر درمیان این افراد بالاتر است.

محققین  یادآوری می کنند که تأثیر واقعی چاقی ممکن است بخوبی درنظر گرفته نشود زیرا درمطالعاتی که بروی جمعیت  انسانی انجام  شده است غالباً  ارتباط BMIبا سلامت و خطر مرگ و میر بدون ارزیابی کاهش یا افزایش وزن بصورت عمدی یا غیر عمدی و تأثیر آن بر نتایج انجام شده است. تحقیقات بعدی باید بیشتر بروی مسیرهای مولکولی بخصوص چگونگی تغییر فاکتورهای  متابولیکی با تغییرات چاقی که موجب بروز دیابت ، بیماری قلبی ، سرطان و سایر  بیماریها می شود و بروی وضعیت سلامت ومرگ و میر تأثیر گذار است، انجام گیرد.

منبع: www.sciencedaily.com/releases/2013/08/130822141948.htm